Iriscopie informatie

  • iriscopie,  - 1
  • iriscopie,  - 2
  • iriscopie,  - 3

De oorsprong van iriscopie

Mensen menen al eeuwenlang – zelfs al bij de Azteken en de oude Egyptenaren – aan de iris van het oog te kunnen zien welke ziektes of verstoringen er zich in het lichaam voordoen. In de 17e eeuw was de Philippus Meyens de eerste die opschreef dat de iris van het oog kan helpen bij het stellen van de juiste diagnose bij een patiënt. Twee eeuwen later werd de irisdiagnostiek verder onderzocht en op schrift gesteld door de Hongaarse arts Von Peczely (1822-1911). Bij het diagnosticeren van patiënten keek Von Peczely altijd in de ogen om verkleuringen en afwijkingen op te sporen, die zouden kunnen duiden op bepaalde aandoeningen.
In Nederland kwam de oogdiagnose voor het eerst onder de aandacht doordat de arts R. Zandt iriscopie in de praktijk ging brengen. In de jaren ’70 verscheen het boek “Handboek der iriscopie” van de natuurgenezer Bos. Hij had grote invloed bij de verspreiding van irisdiagnostiek in Nederland.

Wat houdt iriscopie in?

Ogen zijn de spiegels van de ziel, wordt weleens gezegd. Maar ogen – en met name de iris – kunnen ook veel vertellen over het lichaam. In de iris komen duizenden zenuwuiteinden bij elkaar, waarvan de iriscopist denkt dat ze corresponderen met de diverse organen in het lichaam. Als een atlas van het lichaam laat de iris zien waar zich verstoringen en aandoeningen bevinden. De iris vertoont dan verkleuringen, vlekken en afwijkingen in de structuur, die de iriscopist kan “lezen”. De bovenste helft van de iris correspondeert met de bovenste helft van het lichaam en de onderste helft van de iris laat zien wat er in de onderste helft van het lichaam aan klachten huist.
De Amerikaanse arts Bernard Jensen heeft in de jaren ’50 van de vorige eeuw een compleet beeld ontworpen van beide irissen en de gebieden die een link hebben met de diverse organen en lichaamsdelen. Zo kwam hij tot een verdeling van de iris in 40 stukjes, die elk direct verband hielden met een deel van het lichaam.

Hoe verloopt een iriscopie behandeling?

Iriscopisten bestuderen de iris met behulp van een zogenaamde iriscoop, die ook wel iridoscoop wordt genoemd. Het onderzoek vindt plaats in schemerlicht en de iriscoop vergroot de iris dusdanig dat elk vlekje en iedere structuurafwijking duidelijk zichtbaar wordt. Het onderzoek duurt slechts een minuut of tien tot vijftien en de iriscopist bepaalt aan de hand van wat hij ziet aan de iris en de pupil, welke delen van het lichaam eventueel ziek zijn of waar de patiënt gevoelig voor is. Een te geconcentreerde pigmentatie van de iris zou bijvoorbeeld kunnen betekenen dat er afvalstoffen opgehoopt zijn in het lichaam, die eigenlijk opgeruimd zouden moeten worden. Vertoont de iris opvallende cirkelvormige patronen, dan kan dat wijzen op stofwisselingsproblemen. Zo zijn er tal van tekenen waaraan de iriscopist kan zien wat er schort aan de lichamelijke gesteldheid van de patiënt.

Voor wie is iriscopie geschikt?

Iriscopie is niet gevaarlijk en het onderzoek met de iriscoop is pijnloos. Iriscopie is niet bedoeld als diagnostisch instrument zonder verder onderzoek. Aanvullende diagnostische tests zijn altijd nodig om te komen tot een onderbouwde conclusie. Iriscopie heeft als grote voordeel dat het niet belastend is voor het lichaam, waardoor het geschikt is voor iedereen. Iriscopie oefent geen druk en geen directe invloed op het lichaam uit en heeft geen bijwerkingen. Iriscopie is dus geschikt voor jong en oud, ongeacht de lichamelijke gesteldheid.

Is iriscopie geschikt voor kinderen?

Kinderen worden over het algemeen wel middels iriscopie gediagnosticeerd, maar de irissen van (jonge) kinderen veranderen gedurende de groei nog volop van kleur en structuur. Dat maakt het stellen van een diagnose minder gemakkelijke en ook minder betrouwbaar.
Net als dat voor alle alternatieve geneeswijzen geldt, geldt ook voor iriscopie dat het altijd goed is om tevens advies in te winnen bij de eigen huisarts.

Welke opleiding heeft een iriscopist doorlopen?

Er bestaat geen officieel erkende opleiding tot iriscopist. Iriscopie wordt beoefend door behandelaren die verschillende achtergronden hebben. Zo zijn er natuurgenezers en andere alternatieve therapeuten die iriscopie toepassen bij het stellen van een diagnose, maar ook reguliere artsen gebruiken iriscopie als aanvullend diagnostisch instrument.
Iriscopie kan nooit als enige diagnose gelden; neem altijd contact op met de eigen arts of specialist.

Vergoeding van alternatieve geneeswijzen door uw zorgverzekering
Wist u dat veel zorgverzekeraars een vergoeding bieden voor alternatieve geneeswijzen? Op de website van Independer ziet u welke zorgverzekeraars alternatieve geneeswijzen vergoeden en welke zorgverzekeraars alternatieve geneesmiddelen vergoeden

Iriscopie Drenthe

naar boven
Overige woonplaatsen

Iriscopie Friesland

naar boven
Overige woonplaatsen

Iriscopie Gelderland

naar boven
Overige woonplaatsen

Iriscopie Groningen

naar boven
Overige woonplaatsen

Iriscopie Limburg

naar boven
Overige woonplaatsen

Iriscopie Noord-Brabant

naar boven
Overige woonplaatsen

Iriscopie Noord-Holland

naar boven
Overige woonplaatsen

Iriscopie Overijssel

naar boven
Overige woonplaatsen

Iriscopie Zuid-Holland

naar boven
Overige woonplaatsen